Delen via

Tips voor de kraamtijd

Tips voor de kraamtijd
Hoe overleef je de goedbedoelde, maar allesoverheersende aanwezigheid van de kraamverzorgende?
De bevalling is achter de rug, je kersverse zoon of dochter ligt blakend van gezondheid te snurken in het kinderbedje, en de hormonen verlaten langzaam maar ontzettend zeker het lichaam van je partner. Mooie tijden breken aan; het werk lonkt, je vrienden bellen. Kortom: het leven gaat z’n gangetje weer.

Mis. Want eerst is er nog De Kraamtijd. Hoe overleef je de goedbedoelde, maar allesoverheersende aanwezigheid van de kraamverzorgende? Hoe houd je het vol om aan de zoveelste nauwelijks bekende oudoom en -tante het hele bevallingsverhaal in geur en kleur te vertellen terwijl je die nacht maar drie uur slaap gehad hebt, net als de vier nachten daarvoor? En: what about al die beschuiten-met-muisjes? Heel lekker hoor, maar na een slordige 46 smeerrondes komen ze je neus echt wel uit. Hieronder een paar survivaltips voor piepjonge vaders…

1. Laat je verwennen

Schroom niet, en laat je schaamteloos in de watten leggen. Dat deed je vroeger toch ook, toen je nog bij je ouders woonde? Nou, die kraamverzorgende is een supermom in het kwadraat. Ze is er niet alleen voor je partner en de baby. Nee, ze is er ook voor jou!

En dus is het advies: laat haar lekker een ontbijtje klaarmaken, schakel haar in bij het smeren van beschuit, duik nog even onder de wol als zij het huis stofzuigt. Kortom: probeer nog heel even de vaderlijke verantwoordelijkheden op de lange baan te schuiven. Geniet ervan. Want geloof maar: er breken snel minder paradijselijke tijden aan.

2. Veer mee, veer mee, veer mee

"Hier heb je een boodschappenlijstje". "Er staan mensen voor de deur, doe jij even open?" "Waar staat de allesreiniger?" "Wil jij de baby in bad doen?" Zo gaat het die eerste dagen continu. Je wordt er gek van. Dat is de andere kant van die lieve, begripvolle, moederlijke kraamverzorgende.

Je moet aan de bak en ze ontziet je niet. Jij hebt toch geen kind uit je onderlichaam geperst? Nou dan. Niet piepen! Er tegenin gaan? De kantjes eraf lopen? Zielig doen? Niet slim. Het enige wat helpt is meeveren, meeveren en nog eens meeveren. Over een paar dagen is die bemoeial de deur uit en ben jij weer de baas in huis. (Of eigenlijk de baby, maar dat weet je nog niet…)

3. Selecteer met harde hand

"Nee, sorry, oom Henk, vanmiddag krijgen we al bezoek. Deze week zitten we sowieso helemaal vol. Hé, dat is vreemd, ik zie nu dat we pas over een maand of vier een gaatje hebben. Schikt het dan toevallig?"

Jullie worden bedolven onder de bezoekjes en verzoekjes om een afspraak te maken. Allemaal heel lief bedoeld, maar je zit er niet altijd op te wachten. En je partner vast ook niet. En wat dacht je van de baby? Dus is er maar één oplossing: kies voor jezelf en je gezin. Jij bent deze dagen de baas over de agenda, de poortwachter, de bewaker van het fort. Selecteer met harde hand: jij wel, jij niet, jij straks. Wees niet bang onbeleefd te zijn. Het is de enige manier om toch wat rust te pakken. En om die vre-se-lijke oom Henk en z’n vrouw wiens naam je niet eens meer weet, te vermijden.

4. Trek je geregeld terug

Tijd voor jezelf. Straks heel belangrijk, nu ook al. Ruk jezelf geregeld even los van de poepluiers, babybadjes en ergonomisch verantwoorde speentjes. Zoek je 'man cave' op: de schuur, de zolder, de kroeg desnoods.

Praat met je maten over andere belangrijke dingen in het leven. Wat heeft Ajax ervan gemaakt? Hoe heet die nieuwe blonde van de receptie? En: help, jongens, hoe overleef ik zonder slaap? Het komt allemaal goed, maar zorg voor quality time. Met vrienden of alleen.

5. Lucht je hart bij de baby (en niet bij je vrouw)

Wordt het je echt te veel, ga dan niet klagen bij je partner. Zij is nog even niet toerekeningsvatbaar en zit niet in jouw kamp. Beter is het om stiekem een bezoekje te brengen aan de babykamer en tegenover dat kleine minimensje je zorgen, frustraties of angsten te uiten.

Voor iedereen fijn: jij bent het kwijt, je partner wordt er niet mee lastig gevallen in haar roze-brillen-weken en de baby hoort het prettige lage gebrom van je stem en slaapt daar heerlijk bij in. En nee, de baby begrijpt nog geen snars van wat je ‘m vertelt. Dus hij verklikt je niet.

6. Tanden op elkaar, blik op oneindig

Over het algemeen geldt: aan alles komt een eind. Op een ochtend word je wakker en mag je weer je ontbijtje maken zonder gezellig te hoeven doen tegen een irritant opgewekte kraamverzorgende. Op een ochtend mag je je weer naar je werk vertrekken. Op een dag verstommen de telefoontjes, kaartjes en e-mails. Dan is iedereen op bezoek geweest, en is alles weer normaal.

O nee, je hebt een baby. Dat dan weer wel.