Taboes
Zeker rond zwangerschap, bevallen en ouderschap zijn er nog altijd taboes. Hieronder een poging om een paar hardnekkige taboes te doorbreken. Voor jou als man althans….
Zeker jonge of aanstaande vaders voelen (onder invloed van de ‘moedermaffia’?) nogal eens de druk om zich sociaal wenselijk op te stellen. Gevolg: ze verdringen hun echte gevoel, hun mannelijke kijk op zaken. En spelen mooi weer, terwijl ze wel degelijk worstelen met zaken.
Daarom nu de volgende taboedoorbrekende lijst van ‘tricky’ items. Lees dit en weet: ik ben normaal. Ik mag mezelf zijn. Ik ben oké!
Daarom nu de volgende taboedoorbrekende lijst van ‘tricky’ items. Lees dit en weet: ik ben normaal. Ik mag mezelf zijn. Ik ben oké!
Fase 1 - De aanloop
Heb jij ook geworsteld met het besluit over wel of geen kinderen? Weet dan dat dit gevoel heel normaal is. Kinderen zijn heel leuk, maar er zijn ook schaduwkanten.
Want: het vaderschap betekent minder tijd voor je hobby’s. Minder vaak de kroeg in. Minder tijd voor je partner en vice versa. En kinderen hebben betekent minder seks. Dat is nogal wat. En dus is enige twijfel in de aanloopfase in mannenkringen géén taboe.
Want: het vaderschap betekent minder tijd voor je hobby’s. Minder vaak de kroeg in. Minder tijd voor je partner en vice versa. En kinderen hebben betekent minder seks. Dat is nogal wat. En dus is enige twijfel in de aanloopfase in mannenkringen géén taboe.
Fase 2 - De zwangerschap
Boem. Het is raak. Je partner is zwanger; jij wordt vader. Eerste reactie: wow. Tweede reactie: help! Want: wat doet je vrouw nu toch ineens raar? Bij het minste of geringste valt ze naar je uit of ze begint ineens hysterisch te huilen. Die hormonen, dáár had je niet op gerekend. Vrees niet: ook dit zijn heel menselijke gevoelens.
Er is bijna geen man die tijdens de zwangerschap niet één keer ooit stiekem heeft gedacht: O god, was ze maar niet zwanger. Of, iets minder vergaand: waren we maar alvast negen maanden (of achttien jaar) verder. Dus ook deze minder fraaie gevoelens zijn vanaf nu géén taboe meer. Voor ons mannen althans.
Er is bijna geen man die tijdens de zwangerschap niet één keer ooit stiekem heeft gedacht: O god, was ze maar niet zwanger. Of, iets minder vergaand: waren we maar alvast negen maanden (of achttien jaar) verder. Dus ook deze minder fraaie gevoelens zijn vanaf nu géén taboe meer. Voor ons mannen althans.
Fase 3 - De bevalling
Oké, jij hoeft er geen mensje van 50 centimeter uit te persen, maar toch: het is niet leuk om je partner pijn te zien lijden, het is soms ronduit eng om alles van dichtbij mee te maken (bloed, bloed!) en het is ook nog eens hartstikke spannend of alles goed is met de baby. Kortom: zenuwen horen erbij, ook bij de aanstaande vader.
Je moet proberen te voorkomen dat je flauwvalt en misschien moet je ook niet harder gaan schreeuwen, gillen of huilen dan je puffende en persende vrouw, maar verder is het geoorloofd om je emoties te tonen. Een echte vent maakt zijn gevoelens bekend. Exit taboe dus.
Je moet proberen te voorkomen dat je flauwvalt en misschien moet je ook niet harder gaan schreeuwen, gillen of huilen dan je puffende en persende vrouw, maar verder is het geoorloofd om je emoties te tonen. Een echte vent maakt zijn gevoelens bekend. Exit taboe dus.
Fase 4 - De eerste weken/maanden
De baby is uit de buik en in jouw leven. De kraamtijd breekt aan, met alles er op en eraan. En die eerste weken gezond doorkomen, dat is nog een hele uitdaging. Want: je vrouw kan nog maar weinig (of bijna niks, na een keizersnee) en heeft nauwelijks aandacht voor jou. Je slaapt niet of nauwelijks of in rukjes van een uur.
Er loopt een wildvreemde mevrouw de hele dag door je huis – die jou ook nog allerlei rare, nieuwe dingen wil leren zoals je kind in bad doen en luiers verschonen - en je (schoon)ouders willen op de meest onmogelijke tijden op bezoek komen.
Daarnaast moeten er ook nog boodschappen gedaan worden, het huis moet schoongemaakt, de geboortekaartjes moeten de deur uit, je kind moet aangegeven worden bij de gemeente, en ja, die klussen op het werk vragen af en toe ook even je aandacht.
Dus: zie je het leven soms heel even niet meer zitten, raak niet in paniek. Adem diep in en uit, tel tot tien en spreek jezelf streng toe: over achttien jaar gaat hij of zij op kamers. Dat is voorbij voor je het weet…
Er loopt een wildvreemde mevrouw de hele dag door je huis – die jou ook nog allerlei rare, nieuwe dingen wil leren zoals je kind in bad doen en luiers verschonen - en je (schoon)ouders willen op de meest onmogelijke tijden op bezoek komen.
Daarnaast moeten er ook nog boodschappen gedaan worden, het huis moet schoongemaakt, de geboortekaartjes moeten de deur uit, je kind moet aangegeven worden bij de gemeente, en ja, die klussen op het werk vragen af en toe ook even je aandacht.
Dus: zie je het leven soms heel even niet meer zitten, raak niet in paniek. Adem diep in en uit, tel tot tien en spreek jezelf streng toe: over achttien jaar gaat hij of zij op kamers. Dat is voorbij voor je het weet…
