Isabelle van der Lans
En daar is ie dan!
Een uur later was het toch tijd om weg te gaan. Mijn schoonouders waren gelukkig al wakker en zouden eraan komen om bij Wessel te blijven. De rit naar het ziekenhuis was niet echt een pretje, maar zelfs toen de brug open stond, wist ik nog rustig te blijven.
Eenmaal in het ziekenhuis zei de verloskundige dat het niet zo heel lang meer zou duren. Ik had vijf centimeter ontsluiting en alles zag er blijkbaar goed uit voor een vlotte bevalling. Dat klopte. Mijn vliezen werden gebroken en een uurtje later was Tobin er, vier kilo, schoon aan de haak. Helaas kwam de placenta niet los en moest ik geopereerd worden. Ik had veel bloed verloren, dus ondanks een prachtige, snelle bevalling van vijfenhalf uur, moest ik een nachtje blijven.
Het herstel duurde daardoor wat langer, maar ik knapte goed op. Na tien dagen verdween onze roze wolk ineens in een klap. Tobin had hoge koorts en werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Het is hartverscheurend om dat mannetje te zien liggen in een wit bed met overal slangetjes en plakkertjes. Gelukkig zakte de koorts na een dag en een nacht en mocht hij na drie dagen weer mee naar huis. Het bleek een virusinfectie te zijn, niet echt ernstig, maar door de hoge koorts wel heel ziekmakend voor zulke kleine hummeltjes.
Inmiddels is Tobin ruim drie weken en weer helemaal gezond. Hij groeit goed en is een tevreden, blije baby. En onze roze wolk is gelukkig weer helemaal terug. Wessel is grote broer en vindt de ‘bibi’ heel ‘aach, lief’. We gaan lekker genieten nog deze zomer!
Eerdere blogs:
- 28.06 Aftellen »
- 09.06 Weekje rust »
- 08.05 Luilah! »
- 01.05 Eén of twee kinderen »
- 23.04 Een naam kiezen »
- 16.04 Buik »
- 07.04 Avondje uit »
- 29.03 Uit eten »
- 18.03 Peuterspeelzaal »




