Gratis Box
Ben je zwanger? Vraag dan nu de gratis Felicitas Zwanger Box aan.
Nieuwsbrief
Maandelijks leuke tips ontvangen? Meld je aan voor de Zwanger nieuwsbrief.
JG Shop
Vergelijk en bestel de beste aanbiedingen, van complete babyuitzet tot speelgoed.
VoordeelPas
Honderden euro’s voordeel met de Jonge Gezinnen VoordeelPas.
Hanneke van Onna
Ja, ik wil
“Zwanger zijn kan ik heel goed, maar bevallen weer helemaal niet.”
Afgezien van een paar ochtendbraaksels, wat pijn in de onderrug en nachtelijke kuitkrampen gaat zwanger zijn me goed af. Heel goed moet ik zeggen. Ik ben steeds gezegend met een relatief klein buikje. Ik hoef dus niet veel extra kilo’s met me mee te dragen. Ik ben niet extreem misselijk of moe. En heb maar minimaal last van zwangerschapsdementie. Dat de hormonen door m’n lijf gieren, daar heb ikzelf niet zoveel last van. Mijn man denkt over dat laatste wel anders. Tot zover het zwanger zijn.
Over naar het bevallingsgedeelte.
Bij de eerste deed ik er 20 uur over. Ik had op voorhand al aangedrongen op een ziekenhuisbevalling want ik kende teveel gevallen waarbij het mis is gegaan. Ondanks het uitblijven van persweeën is onze oudste geboren zonder hulpmiddelen. Maar wel met veel en stekende pijnen.
Bij de tweede zei iedereen: “De tweede gaat meestal sneller en duurt minder lang.” Nou, ammehoela.
De bevalling van onze zoon was veel en veel zwaarder. 30 uur lang helse pijnen. Geen anesthesist aanwezig. Veel te laat infuus aangebracht met weeën-opwekkers. Maar zonder verdoving. Geen prik en zelfs geen zweempje. Helemaal niets. Onze kleine man kwam er zwaar gehavend uit en ontwikkelde zich al snel tot een huilbaby met hoofdpijn. Oorzaak: te lang in het kanaal? Aangezichtbevallingspijn? We zullen het nooit weten.
Bevallen is vreselijk. Het is misdadig en mensonterend. Op de vraag van hoogzwangere presentatrice Elisabeth van Nimwegen van Nieuwslicht aan hoofd gynaecologie van een academisch ziekenhuis “Waar is bevallingspijn het meest mee te vergelijken?” antwoordde de arts droogjes: “Met de pijn die wordt ervaren bij amputatie”. Van Nimwegen twijfelde niet meer. Die prik moest er komen.
Over 10 weken is het zover. Mijn derde bevalling. Thank god it’s 2010. Want een ruggenprik mag me niet meer geweigerd worden! Dat is het voordeel bij een derde. Je weet heel goed wat je wilt en nog beter wat niet. Hier alvast m’n lijstje:
Ik wil:
- Een ruggenprik
- Geen zwangerschapscursus (nee, verloskundige, echt niet)
- Het maximale aantal uren kraamhulp
- Geen borstvoeding geven (nee, kraamhulp, echt niet)
- Een pil van de huisarts voor uitblijven moedermelk
- Toch een kolfapparaat in huis voor het geval m’n borsten op springen staan
(of misschien een eerste slokje om de moedermelkmaffia van me af te houden)
- Geen hordes bezoek aan m’n bed
- M’n baby inbakeren wanneer ik dat wil
- Beloond worden met baargoud!
- O ja, en het allerbelangrijkste – eigenlijk doet de rest er toch niet zo toe – een gezond kindje.
Afgezien van een paar ochtendbraaksels, wat pijn in de onderrug en nachtelijke kuitkrampen gaat zwanger zijn me goed af. Heel goed moet ik zeggen. Ik ben steeds gezegend met een relatief klein buikje. Ik hoef dus niet veel extra kilo’s met me mee te dragen. Ik ben niet extreem misselijk of moe. En heb maar minimaal last van zwangerschapsdementie. Dat de hormonen door m’n lijf gieren, daar heb ikzelf niet zoveel last van. Mijn man denkt over dat laatste wel anders. Tot zover het zwanger zijn.
Over naar het bevallingsgedeelte.
Bij de eerste deed ik er 20 uur over. Ik had op voorhand al aangedrongen op een ziekenhuisbevalling want ik kende teveel gevallen waarbij het mis is gegaan. Ondanks het uitblijven van persweeën is onze oudste geboren zonder hulpmiddelen. Maar wel met veel en stekende pijnen.
Bij de tweede zei iedereen: “De tweede gaat meestal sneller en duurt minder lang.” Nou, ammehoela.
De bevalling van onze zoon was veel en veel zwaarder. 30 uur lang helse pijnen. Geen anesthesist aanwezig. Veel te laat infuus aangebracht met weeën-opwekkers. Maar zonder verdoving. Geen prik en zelfs geen zweempje. Helemaal niets. Onze kleine man kwam er zwaar gehavend uit en ontwikkelde zich al snel tot een huilbaby met hoofdpijn. Oorzaak: te lang in het kanaal? Aangezichtbevallingspijn? We zullen het nooit weten.
Bevallen is vreselijk. Het is misdadig en mensonterend. Op de vraag van hoogzwangere presentatrice Elisabeth van Nimwegen van Nieuwslicht aan hoofd gynaecologie van een academisch ziekenhuis “Waar is bevallingspijn het meest mee te vergelijken?” antwoordde de arts droogjes: “Met de pijn die wordt ervaren bij amputatie”. Van Nimwegen twijfelde niet meer. Die prik moest er komen.
Over 10 weken is het zover. Mijn derde bevalling. Thank god it’s 2010. Want een ruggenprik mag me niet meer geweigerd worden! Dat is het voordeel bij een derde. Je weet heel goed wat je wilt en nog beter wat niet. Hier alvast m’n lijstje:
Ik wil:
- Een ruggenprik
- Geen zwangerschapscursus (nee, verloskundige, echt niet)
- Het maximale aantal uren kraamhulp
- Geen borstvoeding geven (nee, kraamhulp, echt niet)
- Een pil van de huisarts voor uitblijven moedermelk
- Toch een kolfapparaat in huis voor het geval m’n borsten op springen staan
(of misschien een eerste slokje om de moedermelkmaffia van me af te houden)
- Geen hordes bezoek aan m’n bed
- M’n baby inbakeren wanneer ik dat wil
- Beloond worden met baargoud!
- O ja, en het allerbelangrijkste – eigenlijk doet de rest er toch niet zo toe – een gezond kindje.
Eerdere blogs:
- 19.07 Rust »
- 30.06 Leef vanuit je hart en wees lief voor elkaar »
- 21.06 20 weken echo »
- 02.06 Luizen »
- 19.05 Op vakantie »
- 26.04 We zijn zwanger »
|
|
|
