De pijn van een bevalling wordt enigszins verdoofd. Bij iedere langdurige, heftige lichamelijke activiteit maakt je lichaam endorfine aan, een soort natuurlijke morfine. Je pupillen worden heel groot en je raakt in jezelf gekeerd, waardoor de pijn draaglijker wordt.
Maar gaat de bevalling supersnel, dan heeft je lichaam niet genoeg tijd om voldoende endorfines aan te maken. Dat heb je helaas niet zelf in de hand. Wat je wel zelf kunt doen, is ontspannen. Als je je verzet tegen de pijn, dan krijg je minder van die natuurlijke drugs in je lichaam. De kunst is dan ook om je over te geven aan de pijn. Eigenlijk moet je dat al van tevoren doen.
Als je ervan uitgaat dat het je wel lukt, krijg je betere weeën en verloopt de bevalling meestal beter. Verzet je je ertegen, dan duurt het vaak langer. Je maakt dan niet alleen minder endorfine aan, maar je krijgt door de stress meer adrenaline in je lichaam. En die stof belemmert weer de aanmaak van hormonen die weeën opwekken, waardoor de bevalling trager zal verlopen. Het is dus niet zo dat je de hele bevalling zelf in de hand hebt, maar je kunt wel proberen zo goed mogelijk te ontspannen.